کاشت ابرو، روشی برای پرپشت کردن ابروها یا جایگزینی ابروهای از دست رفته است. این روش می تواند اعتماد به نفس شما را افزایش دهد و به شما کمک کند تا ظاهری جوان تر و شاداب تر داشته باشید.


مراحل کاشت ابرو


مشاوره:

اولین قدم، مشورت با یک جراح پلاستیک یا متخصص پوست مجرب است که در زمینه کاشت ابرو تخصص دارد.

در طول مشاوره، پزشک سابقه پزشکی شما را بررسی می کند، ابروهای شما را معاینه می کند و در مورد انتظارات شما از این روش صحبت می کند.

پزشک روش مناسب کاشت ابرو را برای شما تعیین می کند و در مورد خطرات و عوارض جانبی احتمالی آن با شما صحبت می کند.

آماده سازی:

در روز انجام کاشت ابرو، آرایش خود را پاک کنید و از مصرف داروهای رقیق کننده خون مانند آسپرین یا وارفارین خودداری کنید.

ناحیه ابرو شما با محلول ضدعفونی کننده تمیز می شود.

در صورت نیاز، از بی حسی موضعی برای بی حس کردن ناحیه برداشت فولیکول های مو و ناحیه کاشت ابرو استفاده می شود.

برداشت فولیکول های مو:

دو روش اصلی برای برداشت فولیکول های مو در کاشت ابرو وجود دارد:

روش FUE: در این روش، فولیکول های مو به صورت جداگانه از ناحیه پشت سر یا پهلو برداشت می شوند.

روش نواری: در این روش، نوار باریکی از پوست حاوی فولیکول های مو از ناحیه پشت سر برداشت می شود.

روش انتخابی به عوامل مختلفی مانند تراکم مو، ناحیه اهدا کننده و ترجیح جراح بستگی دارد.

کاشت ابرو:

جراح با ایجاد سوراخ های کوچک در ناحیه ابرو، فولیکول های مو را به صورت جداگانه در این سوراخ ها کاشت می کند.

زاویه و جهت کاشت فولیکول های مو به منظور ایجاد ظاهری طبیعی برای ابروها بسیار مهم است.

ریکاوری:

پس از کاشت ابرو، ممکن است تورم، قرمزی و کبودی خفیفی در ناحیه ابرو داشته باشید.

این عوارض جانبی معمولاً طی چند روز از بین می روند.

می توانید بلافاصله پس از کاشت ابرو به فعالیت های عادی خود بازگردید.

از دست زدن یا مالش ناحیه ابرو خودداری کنید.

از مصرف الکل و سیگار خودداری کنید.

برای کاهش تورم و کبودی، می توانید از کمپرس سرد استفاده کنید.

رشد موهای کاشته شده:

موهای کاشته شده معمولاً طی 2 تا 3 ماه شروع به رشد می کنند.

رشد کامل موها ممکن است 6 تا 12 ماه طول بکشد.

مهم است که به خاطر داشته باشید که این فقط یک راهنمای کلی است و ممکن است مراحل کاشت ابرو در هر مورد کمی متفاوت باشد.

قبل از انجام کاشت ابرو، حتما با یک جراح پلاستیک یا متخصص پوست مجرب مشورت کنید تا در مورد مناسب بودن این روش برای شما و همچنین خطرات و عوارض جانبی احتمالی آن صحبت کنید.

همچنین، مهم است که انتظارات واقع بینانه ای از کاشت ابرو داشته باشید. کاشت ابرو نمی تواند ابروهای طبیعی شما را به طور کامل بازسازی کند، اما می تواند ابروهای شما را پرپشت تر کند و به شما کمک کند تا ظاهری طبیعی تر و متعادل تر داشته باشید.

سلامت ایده آل بهترین کلینیک کاشت ابرو مشهد

کلینیک سلامت ایده آل با دلایل زیر، به عنوان بهترین کلینیک پوست در مشهد شناخته شده است:

ارائه مشاوره رایگان قبل از کاشت

تیم پزشکی مجرب و باتجربه 

رضایت بالای مراجعین از خدمات

صفر تا صد  جراحی شقیقه

لیفت شقیقه (Temporal Lift) یا لیفت گیجگاهی یک روش جراحی زیبایی است که به منظور بالا بردن و سفت کردن پوست ناحیه شقیقه و اطراف چشم‌ها انجام می‌شود. این روش به بهبود ظاهر خطوط و چین و چروک‌ها در ناحیه گیجگاهی، بالا بردن گوشه‌های بیرونی ابرو و بهبود افتادگی پلک کمک می‌کند. در زیر به جزئیات این روش جراحی، مزایا، معایب و نکات مهم مربوط به آن اشاره می‌کنیم:

مراحل لیفت شقیقه

مشاوره اولیه:

• در اولین مرحله، بیمار با  مراجعه به بهترین کلینیک زیبایی مشهد ومشاوره با می تواند انتظارات و اهداف خود را بیان کند.
• جراح شرایط پوست و ناحیه مورد نظر را بررسی کرده و برنامه‌ریزی جراحی را انجام می‌دهد.

آماده‌سازی قبل از جراحی:

• بیمار باید قبل از جراحی از مصرف برخی داروها، سیگار و الکل خودداری کند.
• آزمایش‌های لازم برای ارزیابی سلامت عمومی بیمار انجام می‌شود.

بی‌هوشی:

• لیفت شقیقه معمولاً تحت بی‌حسی موضعی و آرام‌بخشی انجام می‌شود، اما در برخی موارد ممکن است نیاز به بیهوشی عمومی باشد.

ایجاد برش:

• جراح برش‌های کوچکی در ناحیه خط رویش مو یا پشت گوش ایجاد می‌کند تا جای زخم‌ها کمتر قابل مشاهده باشد.

بالا بردن و تنظیم پوست:

• پوست ناحیه شقیقه بالا برده شده و بافت‌های زیرین تنظیم می‌شوند تا چین و چروک‌ها و افتادگی‌ها برطرف شود.
• گاهی اوقات از تکنیک‌های خاصی برای بالا بردن ابرو و پلک‌ها استفاده می‌شود.

بخیه زدن:

• پس از بالا بردن و تنظیم پوست، برش‌ها با بخیه‌های ظریف بسته می‌شوند.

بازیابی و مراقبت‌های پس از جراحی:

• بیمار به اتاق ریکاوری منتقل می‌شود و پس از بررسی وضعیت او، می‌تواند به خانه برود.
• مراقبت‌های لازم پس از جراحی به بیمار توضیح داده می‌شود.

مزایای لیفت شقیقه

جوان‌سازی ناحیه چشم و پیشانی:

• این روش می‌تواند به جوان‌تر و شاداب‌تر شدن ظاهر ناحیه چشم و پیشانی کمک کند.

بهبود خطوط و چین و چروک‌ها:

• لیفت شقیقه می‌تواند خطوط و چین و چروک‌های ناحیه گیجگاهی و اطراف چشم را کاهش دهد.

بالا بردن ابروها:

• این روش می‌تواند گوشه‌های بیرونی ابرو را بالا برده و ظاهر افتاده آن‌ها را بهبود بخشد.

نتایج طبیعی:

• با تکنیک‌های مدرن، نتایج لیفت شقیقه بسیار طبیعی و ماندگار است.

معایب و مخاطرات لیفت شقیقه

عوارض جراحی:

• مانند هر جراحی دیگری، لیفت شقیقه نیز ممکن است عوارضی مانند عفونت، خونریزی، تورم و کبودی داشته باشد.

جای زخم:

• هرچند برش‌ها به گونه‌ای قرار می‌گیرند که جای زخم‌ها کمتر دیده شود، اما همیشه ممکن است کمی جای زخم باقی بماند.

نتایج متغیر:

• نتایج لیفت شقیقه ممکن است برای هر فرد متفاوت باشد و همیشه نتایج ایده‌آل حاصل نشود.

مراقبت‌های پس از جراحی

1. استفاده از کمپرس سرد:

• استفاده از کمپرس سرد به کاهش تورم و کبودی کمک می‌کند.

2. استراحت کافی:

• بیمار باید استراحت کافی داشته باشد و از فعالیت‌های سنگین خودداری کند.

3. پیروی از دستورالعمل‌های پزشک:

• بیمار باید تمام دستورالعمل‌های پزشک را به دقت دنبال کند، از جمله مصرف داروها و مراقبت‌های پوستی.

4. پرهیز از قرار گرفتن در معرض آفتاب:

• برای جلوگیری از تیره شدن جای زخم‌ها، باید از قرار گرفتن در معرض آفتاب خودداری کرد و از کرم‌های ضد آفتاب استفاده کرد.

 زیبایی و جوانی پوست را با مزونیدلینگ تجربه کنید

مزونیدلینگ (Mesoneedling) یک روش درمانی زیبایی غیرجراحی برای جوانسازی پوست است. در این روش، از دستگاهی با سوزن‌های بسیار ریز برای ایجاد سوراخ‌های ریزی در لایه بالایی پوست (اپیدرم) استفاده می‌شود. این کار باعث تحریک کلاژن‌سازی و بازسازی سلولی در پوست می‌شود و در نتیجه می‌تواند به بهبود ظاهر خطوط ریز و چین و چروک، لکه‌های پوستی، جای زخم و منافذ باز کمک کند.

مزایای مزونیدلینگ:

غیرجراحی و کم تهاجمی:

• مزونیدلینگ در کلینیک پوست و مو مشهد بدون نیاز به جراحی یا برش انجام می‌شود و دوره نقاهت کوتاهی دارد.

مناسب برای انواع پوست:

•  این روش برای اکثر انواع پوست، به جز پوست‌های بسیار حساس یا دارای عفونت فعال، مناسب است.

کاربردهای مختلف:

• مزونیدلینگ را می‌توان برای درمان مشکلات مختلف پوستی مانند:
• خطوط ریز و چین و چروک
• جای زخم آکنه
• لکه‌های پوستی هایپرپیگمانتاسیون
• منافذ باز پوست
• تیرگی و گودی زیر چشم
• شل شدگی و افتادگی پوست
• استرچ مارک

تحریک کلاژن سازی:

•  مزونیدلینگ با ایجاد میکرو آسیب در پوست، بدن را تحریک به کلاژن سازی و الاستین سازی می‌کند که منجر به جوانسازی و سفت شدن پوست می‌شود.

تقویت جذب مواد مغذی:

• با ایجاد کانال‌های کوچک در سطح پوست، جذب کوکتل‌های حاوی مواد مغذی، ویتامین‌ها، اسید هیالورونیک و سایر مواد موثر را افزایش می‌دهد.

نتایج قابل مشاهده:

•  معمولاً بعد از چند جلسه درمان، نتایج قابل مشاهده‌ای در بهبود ظاهر پوست ایجاد می‌شود.

ایمن و کم خطر:

• مزونیدلینگ به طور کلی روشی ایمن و کم خطر است.

معایب مزونیدلینگ:

• قرمزی و تورم موقت:
• بعد از درمان، ممکن است قرمزی و تورم موقتی در ناحیه درمان شده ایجاد شود.
• درد خفیف:
• در طول درمان ممکن است درد خفیفی احساس شود، به خصوص در نواحی حساس‌تر صورت. برای کاهش درد از بی‌حسی موضعی استفاده می‌شود.
• کبودی احتمالی:
• در برخی موارد ممکن است کبودی خفیفی ایجاد شود که معمولاً طی چند روز برطرف می‌شود.
• نیاز به جلسات درمانی:
•  برای دستیابی به نتایج مطلوب، ممکن است نیاز به چند جلسه درمانی با فواصل زمانی مشخص باشد.
• هزینه:
• هزینه مزونیدلینگ بسته به تعداد جلسات، مواد مورد استفاده و تخصص پزشک می‌تواند متفاوت باشد.

موارد منع مصرف:

• مزونیدلینگ برای افراد باردار یا شیرده، افراد مبتلا به بیماری‌های خاص پوستی مانند پسوریازیس یا اگزما، و افراد دارای اختلالات انعقادی خون مناسب نیست.

ملاحظات قبل و بعد از مزونیدلینگ:

• قبل از انجام مزونیدلینگ، با یک پزشک متخصص پوست یا پزشک زیبایی مشورت کنید تا در مورد سابقه پزشکی خود صحبت کنید و مطمئن شوید که این روش برای شما مناسب است.
• پزشک در مورد ناحیه‌ای که باید درمان شود، تعداد جلسات مورد نیاز، مراقبت‌های بعد از درمان و عوارض احتمالی با شما صحبت خواهد کرد.
• بعد از درمان، از قرار گرفتن در معرض نور خورشید خودداری کنید و از کرم ضد آفتاب استفاده کنید.
• از دست زدن یا خاراندن ناحیه درمان شده خودداری کنید.
• طبق دستور پزشک از پماد یا losion های تجویزی استفاده کنید.

در نهایت، مزونیدلینگ می‌تواند روشی موثر برای جوانسازی پوست و رفع مشکلات مختلف پوستی باشد. با این حال، مهم است که قبل از انجام این روش، تحقیقات خود را انجام دهید، با یک پزشک واجد شرایط مشورت کنید و از انتظارات واقع بینانه داشته باشید.